لیزر عروقی (انواع ضایعات عروقى+درمان آن)

ضایعات عروقی پوستی، شامل خال‌ها، لکه‌ها، زخم‌ها یا توده‌های خوش‌خیم و بدخیم هستند که عمدتاً از عروق سرخرگی، سیاهرگی و لنفاوی تشکیل می‌شوند. برای تشخیص نوع این ضایعات، متخصص پوست به شکل و رنگ آنها توجه می‌کند، اما برای ارزیابی دقیق‌تر، بررسی ساختار سلولی از طریق آزمایشات بافت‌شناسی (پاتولوژی) ضروری است.

این نوع ضایعات ممکن است از بدو تولد وجود داشته باشند یا در طول زندگی به‌ویژه در سنین بعد از تولد پدیدار شوند. در برخی موارد، این ضایعات به‌طور خود به خود بهبود یافته یا درمان می‌شوند.

انواع ضایعات عروقى

ضایعات عروقی پوستی به‌طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: مادرزادی و اکتسابی.

1. ضایعات مادرزادی: این دسته از ضایعات شامل بیماری‌هایی مانند همانژیوم مادرزادی و لکه شرابی (Port Wine Stain) هستند که بیشتر در نواحی سر و گردن دیده می‌شوند و معمولاً در دوران شیرخوارگی آغاز می‌شوند. این نوع ضایعات به‌طور عمده به علت تغییرات غیرطبیعی در ساختار عروق بوجود می‌آیند. لکه شرابی که به‌عنوان یک اختلال عروقی مادرزادی شناخته می‌شود، ابتدا به‌صورت نواحی صورتی یا قرمز ظاهر می‌شود، اما با گذشت زمان ممکن است تیره‌تر و برجسته‌تر شده و به رنگ ارغوانی تبدیل شود. برای درمان این لکه‌ها از لیزر PDL (پالس دی لیزر) استفاده می‌شود که یکی از بهترین روش‌ها است. این لیزر با کمترین عوارض و نتایج بالینی بسیار مطلوب به‌صورت جلسات متعدد با فاصله ۶ هفته انجام می‌شود و معمولاً بعد از ۸ تا ۱۰ جلسه درمانی حدود ۸۰٪ بهبود در این ضایعات مشاهده می‌شود.
2. ضایعات اکتسابی: این دسته از ضایعات شامل مشکلاتی مانند گشاد شدن مویرگ‌ها (تلانژکتازی)، خال‌های عروقی گیلاسی (Cherry Angioma)، گرانولوم پیوژنیک (ضایعات قرمز و برجسته که به راحتی خونریزی می‌کنند) و ضایعات وریدی مانند Venous Lake می‌باشند. این ضایعات ممکن است در هر سنی به‌طور خودبه‌خود بروز کنند و یا به‌دلیل عواملی همچون ضربات، تابش آفتاب یا تغییرات هورمونی ایجاد شوند. درمان این ضایعات به‌ویژه در واریس‌های سطحی یا عروق متسع صورت با استفاده از لیزر انجام می‌شود. در این روش لیزر، از طول موج‌های کوتاه برای ضایعات سطحی‌تر مانند تلانژکتازی‌های صورت و از طول موج‌های بلندتر برای ضایعات عمقی‌تر مثل واریس‌های ظریف پا استفاده می‌شود. در مورد واریس‌های اندام تحتانی، ترکیب درمان لیزر با اسکلروتراپی (تزریق‌های خاص داخل عروق برای از بین بردن واریس‌ها) به‌عنوان یک درمان مؤثر پیشنهاد می‌شود.

در یک طبقه‌بندی دیگر، ضایعات عروقی به سه گروه تقسیم‌بندی می‌شوند:

1. ضایعات عروقی با جریان خون شدید که به‌دلیل اختلال در اتصال شریان‌ها به وریدها به وجود می‌آید. در این شرایط، فشار خون در شریان‌ها بیشتر از حد طبیعی است و دریچه‌های بین شریان‌ها و وریدها به‌درستی کار نمی‌کنند، که منجر به گشاد شدن و برجسته شدن وریدها از زیر پوست می‌شود.
2. ضایعات عروقی با جریان خون ضعیف که باعث اختلال در عملکرد مویرگ‌ها می‌شود. یکی از نمونه‌های رایج این نوع ضایعات لکه سالمون است.
3. ضایعات عروقی مختلط که ترکیبی از ویژگی‌های دو گروه قبلی هستند.

این طبقه‌بندی‌ها به متخصصین کمک می‌کند تا درمان‌های مناسب‌تری برای انواع مختلف ضایعات عروقی انتخاب کنند.

انواع ضایعات عروقى شایع عبارتند از:

تلانژکتازی
تلانژکتازی یک ضایعه عروقی است که در آن عروق به‌طور غیرطبیعی گشاد می‌شوند. این عروق متسع شده که معمولا در اندازه ۰.۵ تا ۱ میلی‌متر هستند، زیر سطح پوست یا در سطح مخاطی ظاهر می‌شوند.

خال یا رگ عنکبوتی (Spider Angioma)
خال عنکبوتی ظاهری شبیه به یک عنکبوت کوچک قرمز، آبی یا بنفش رنگ دارد که روی پوست می‌نشیند. این نوع از ضایعات که به‌طور خاص یک نوع تلانژکتازی است، در مرکز خود یک نقطه دارد که از آن مویرگ‌های ریز به‌صورت شعاعی پخش می‌شوند و ظاهری شبیه به عنکبوت به خود می‌گیرد. خال‌های عنکبوتی معمولاً در افرادی با پوست روشن به‌طور رایج دیده می‌شوند و قطر آن‌ها بین ۲ تا ۳ میلی‌متر است. اگر نقطه مرکزی این ضایعه فشرده شود، قرمزی آن موقتا از بین می‌رود و دوباره به حالت اولیه باز می‌گردد، که این امر نشان‌دهنده منشأ عروقی بودن ضایعه است. علل بروز این خال‌ها ممکن است ارثی باشد یا به‌دلیل مصرف برخی داروها، مشکلات کبدی، تابش آفتاب و تغییرات هورمونی ایجاد شود.

عروق ریز کنار بینی
این عروق که معمولاً از نوع سیاهرگی هستند و اندازه آن‌ها زیر ۱ میلی‌متر می‌باشد، در کنار بینی ظاهر می‌شوند. عواملی مانند تابش آفتاب، ضربه یا زخم، بیماری‌های کبدی و کلیوی و مصرف برخی داروها می‌توانند سبب بروز این ضایعات شوند. درمان این ضایعات عروقی اغلب با لیزر انجام می‌شود و نتایج مناسبی به همراه دارد.

واریس پوستی
واریس یکی از شایع‌ترین بیماری‌های عروقی است و به‌صورت رگ‌های بزرگ، گشاد و پیچ‌خورده نمایان می‌شود که عمدتاً در سطوح داخلی اندام تحتانی یا گاهی در صورت به‌وجود می‌آید. این رگ‌ها ممکن است برجسته و قابل لمس باشند و قطر آن‌ها حتی از ۴ میلی‌متر فراتر رود. واریس زمانی ایجاد می‌شود که دریچه‌های موجود در سیاهرگ‌ها ضعیف یا آسیب ببینند و خون به‌طور غیرطبیعی در قسمت‌های پایین‌تر جمع شود، که موجب گشاد شدن رگ‌ها می‌شود. برخی از دلایل اصلی بروز واریس شامل افزایش سن، جنس مؤنث (به‌ویژه تغییرات هورمونی در دوران بلوغ، بارداری و یائسگی)، چاقی، نشستن یا ایستادن طولانی مدت، و سابقه خانوادگی ابتلا به واریس است.

علائم واریس
از جمله علائم شایع واریس می‌توان به رگ‌های بنفش یا آبی، رگ‌های پیچ‌خورده و برآمده، احساس سنگینی و درد در پاها، تورم در مچ و ساق پا، گرفتگی عضلات، خارش پوست و ظهور رگ‌های کوچک‌تر (رگ‌های عنکبوتی) اشاره کرد. در موارد پیشرفته‌تر، علائم شامل تورم شدید پاها، درد پس از نشستن یا ایستادن طولانی، تغییر رنگ پوست، خشکی و پوسته پوسته شدن پوست، و زخم‌های واریسی است که به‌دشواری درمان می‌شوند. در صورت بدتر شدن وضعیت جریان خون، مشکلات مانند ترومبوز وریدی عمقی (DVT) نیز ممکن است به‌وجود آید.

درمان واریس می‌تواند شامل استفاده از لیزر، اسکلروتراپی یا ترکیب این دو روش برای رسیدن به بهترین نتایج باشد.

آکنه روزاسه

آکنه روزاسه یک وضعیت التهابی و مزمن است که موجب قرمزی و تحریک پوست صورت، به‌ویژه در نواحی مانند گونه‌ها، بینی و پیشانی می‌شود. از نظر بالینی، این بیماری با نشانه‌هایی همچون گرگرفتگی، ظهور عروق خونی ریز و جوش‌های کوچک و قرمز در مناطق ملتهب پوست شناخته می‌شود. عواملی مانند سابقه ژنتیکی و قرار گرفتن در معرض نور خورشید از علل اصلی بروز این بیماری به‌شمار می‌آیند.

همانژیوما

همانژیوماها تومورهای خوش‌خیم عروقی هستند که از افزایش غیرطبیعی سلول‌های اندوتلیال در عروق خونی شکل می‌گیرند. این ضایعات معمولاً به صورت مادرزادی ظاهر می‌شوند و در برخی موارد ممکن است به‌طور خودبه‌خود و بدون نیاز به درمان از بین بروند.

خال لکه‌ شرابی (Port wine stain)

خال لکه‌ شرابی یک ضایعه پوستی عروقی است که به صورت لکه‌ای صاف و بدون برآمدگی با رنگ قرمز تیره تا ارغوانی ظاهر می‌شود. این تغییرات ناشی از گشاد شدن و افزایش تعداد مویرگ‌های سطح پوست است. ابتدا این ضایعه به شکل لکه‌ای صورتی روشن دیده می‌شود، اما با گذشت زمان ممکن است رنگ آن تیره‌تر شده و به تدریج رگ‌ها، بافت نرم یا حتی ساختار استخوانی درگیر شوند.

پاپول Venous lake

این ضایعه به صورت یک برجستگی سفت با قطر کمتر از ۰.۵ تا ۱ سانتیمتر ظاهر می‌شود و رنگی آبی تیره یا بنفش تیره دارد. در واقع، این تغییرات ناشی از اتساع سیاهرگچه‌هاست که با لایه‌ای خاص از سلول‌های اندوتلیال پهن پر از سلول‌های قرمز خون پوشیده شده‌اند. معمولاً این ضایعه در نواحی مانند لب، صورت و گوش مشاهده می‌شود. به این نوع ضایعه که غالباً در افراد مسن‌تر دیده می‌شود، “Venous lake” یا دریاچه سیاهرگی گفته می‌شود.

ضایعات عروقى با شیوع بسیار کم

ضایعات عروقی گاهی به دنبال ضربه یا تروما ایجاد می‌شوند؛ برای مثال، در ناحیه اتصال سرخرگ و سیاهرگ، ممکن است ضایعه‌ای با رنگ خاکستری مشاهده گردد.

یکی از ضایعات عروقی نادر و بدخیم، آنژیو سارکوم نام دارد که به صورت تغییر رنگ قرمز-آبی و در نواحی وسیع، به‌ویژه در کف سر، در سنین بالاتر بروز می‌کند. این ضایعه ممکن است گاهی بدون علائم خاص باشد، اما در برخی موارد همراه با علائمی مانند تورم نیز دیده می‌شود.

برخی از ضایعات عروقی می‌توانند ناشی از زمینه‌های خاص پزشکی باشند. به‌عنوان مثال، بیماری‌های قلبی، اشعه درمانی یا جراحی‌های ناحیه سینه می‌توانند زمینه‌ساز ابتلا به برخی از سرطان‌ها با منشأ عروقی در افراد باشند.

درمان ضایعات عروقی پوست

ضایعات عروقی پوست عموماً تهدیدی برای سلامتی ندارند، اما ممکن است تأثیرات منفی بر زیبایی فرد، سلامت روانی و روابط اجتماعی او داشته باشند. بسیاری از افرادی که با این ضایعات مواجه هستند، از آن‌ها خجالت می‌کشند و حتی گاهی افراد دیگر ممکن است این ضایعات را به‌عنوان بیماری‌های پوستی واگیر دار در نظر بگیرند. به همین دلیل، درمان مؤثر و ایمن این ضایعات همواره یکی از دغدغه‌های متخصصان پوست و مو بوده است.

در گذشته، درمان بیماری‌هایی نظیر واریس که یکی از شایع‌ترین ضایعات عروقی پوست بود، تنها از طریق جراحی‌های پیچیده و پرهزینه انجام می‌شد. اما امروزه با استفاده از لیزر، این درمان‌ها به‌راحتی و به‌صورت سرپایی قابل انجام هستند.

بر اساس تحقیقات، حدود ۸۰٪ از ضایعات عروقی مادرزادی با لیزر قابل درمان هستند. از سه دهه پیش، پژوهش‌های مختلفی در زمینه لیزرهای درمانی برای ضایعات عروقی پوست انجام شده است. در ابتدا، لیزرهای روبی و آرگون استفاده می‌شدند که نتایج رضایت‌بخشی نداشتند. همچنین، لیزرهای کربن دی‌اکسید نیز مؤثر واقع نشدند و استفاده از آن‌ها برای درمان‌های اولیه توصیه نمی‌شود.

از سال ۱۹۸۹، لیزر PDL (Pulsed Dye Laser) مورد توجه قرار گرفته است و تحقیقات نشان می‌دهند که این لیزر بهترین گزینه برای درمان ضایعات عروقی پوست محسوب می‌شود. در کنار این لیزر، لیزرهای الکساندرایت با پالس بلند و لیزرهای ND:YAG نیز برای درمان برخی ضایعات عروقی مانند خال لکه شرابی، ضایعات حجیم عروقی و تلانژکتازی‌های سیاهرگ‌های صورت، بینی و پا مورد استفاده قرار می‌گیرند.

میزان موفقیت درمان ضایعات عروقی با لیزر

نتایج درمان با لیزر به عوامل مختلفی همچون رنگ، عمق و محل دقیق ضایعه بستگی دارد. عروق ناشی از تلانژکتازی که در نواحی صورت و بینی قرار دارند، معمولاً به لیزر درمانی به‌خوبی واکنش نشان می‌دهند و در اکثر موارد، بعد از چند جلسه درمان، تا ۷۰٪ از آن‌ها پاکسازی می‌شود. در صورت مشاهده نتایج اولیه مطلوب، درمان ادامه پیدا می‌کند تا بهبودی کامل حاصل گردد.

میزان موفقیت درمان به قطر ضایعه‌های عروقی نیز وابسته است. هرچه ضایعه‌ها سطحی‌تر و رنگ آن‌ها به قرمز نزدیک‌تر باشد، اشعه لیزر به‌راحتی به عروق آسیب رسانده و در نتیجه درمان با موفقیت بیشتری همراه خواهد بود. این امر به‌ویژه در مورد لکه‌های ماه‌گرفتگی و خال‌های عنکبوتی به وضوح دیده می‌شود. اما درمان ضایعاتی که عمق بیشتری دارند و رنگ آن‌ها بنفش‌تر است، معمولاً پیچیده‌تر است. در مواردی که ضایعه به درمان با لیزر مقاوم است، استفاده از لیزرهای دیگر مانند Nd:YAG یا لیزر دی‌اکسید کربن (CO2) می‌تواند مفید باشد.

در ضایعات با عمق بسیار زیاد، بخشی از آن‌ها به دلیل تابش نادرست اشعه لیزر از درمان مؤثر در امان می‌ماند و احتمال بازگشت ضایعه وجود دارد. در مواقعی که ضایعات بزرگ و پر از عروق هستند و خونریزی‌های غیرقابل کنترل اتفاق می‌افتد، جراحی معمولاً انتخاب مناسبی نخواهد بود. به جای آن، سایر روش‌های درمانی مانند لیزر برای کنترل خونریزی و بهبود وضعیت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

لیزر ضایعات عروقی پوست

لیزر یک نوع نور با طول موج خاص است که به شدت تقویت شده و به هدف‌های مختلف بر روی پوست تابانده می‌شود. هر دستگاه لیزر بر اساس طول موج خود، کاربرد ویژه‌ای برای درمان انواع ضایعات پوستی دارد و با ایجاد انرژی گرمایی در بافت هدف، موجب تخریب و اصلاح آن می‌شود. در درمان ضایعات عروقی با لیزر، هدف اصلی اکسی هموگلوبین موجود در عروق خونی است که با تابش نور لیزر، گرما جذب کرده و باعث تغییرات مورد نظر می‌گردد.

برای درمان تلانژکتازی، لازم است که حرارت به میزان ۷۰ درجه سانتی‌گراد در لایه انتیما دیواره عروق ایجاد شود و این فرایند باید برای مدت زمانی بیشتر از یک میلی‌ثانیه ادامه یابد. این حرارت باعث تخریب عروق ریز در ناحیه تلانژکتازی می‌شود. به طور خاص، حرارت موجب انعقاد خون داخل این عروق و در نهایت باعث انقطاع آن‌ها خواهد شد. به دلیل شفاف بودن دیواره عروق ریز نسبت به طول موج‌های مختلف، این عروق نمی‌توانند نور را جذب کنند و به عنوان یک جاذب حرارتی عمل نمایند. بنابراین، در این درمان، جذب نور توسط هموگلوبین و اکسی هموگلوبین داخل عروق است که فرآیند درمان را هدایت می‌کند.

نور جذب‌شده توسط هموگلوبین و اکسی هموگلوبین تبدیل به گرما می‌شود و این گرما به دیواره عروق منتقل شده و اثرات درمانی خود را ایجاد می‌کند. هموگلوبین بیشتر طول موج‌های ۴۳۲ و ۵۵۶ نانومتر را جذب می‌کند، در حالی که اکسی هموگلوبین بیشتر نور در طول موج‌های ۴۱۴، ۵۴۲ و ۵۷۶ نانومتر را جذب می‌کند. گرمای تولید شده توسط لیزر به عروق آسیب می‌زند، اما چون بافت‌های اطراف عروق تنها مقدار کمی از این انرژی را جذب می‌کنند، معمولاً آسیب جدی به آن‌ها وارد نمی‌شود و بنابراین احتمال بروز زخم یا آسیب‌های بافتی به حداقل می‌رسد.

انواع لیزر ضایعات عروقی پوست

دستگاه‌های لیزر عروقی در انواع مختلفی عرضه می‌شوند و شامل سیستم‌هایی همچون لیزرهای PDL، Nd YAG:۱۰۶۴، KTP، IPL و دیگر مدل‌ها می‌باشند. انتخاب نوع لیزر بستگی به ویژگی‌های خاص ضایعه عروقی، عمق آن، نوع پوست بیمار و ابعاد ضایعه دارد. پزشک متخصص پوست با توجه به این عوامل و تنظیم پارامترهای مختلف دستگاه، بهترین گزینه را برای درمان انتخاب می‌کند. در میان این دستگاه‌ها، برخی از لیزرها بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

لیزر PDL این نوع لیزر با طول موج ۵۸۵ نانومتر به طور خاص توسط اکسی هموگلوبین جذب می‌شود و برای درمان انواع مختلف ضایعات عروقی مانند تلانژکتازی و ضایعات با اندازه‌های متفاوت مؤثر است. لیزر PDL استاندارد درمانی برای خال لکه شرابی (Port wine stain) بوده و حتی در درمان ضایعات عروقی نوزادان در سنین پایین نیز به کار می‌رود. همچنین، این لیزر برای درمان همانژیوم‌های سطحی نوزادی و ضایعات عروقی اکتسابی مانند تلانژکتازی و قرمزی ناشی از آکنه روزاسه مفید است.

حدود ۸۰٪ از ضایعات port wine stain با استفاده از ۸ تا ۱۰ جلسه لیزر به طور کامل درمان می‌شوند و ضایعات صورت و گردن معمولاً نتایج سریع‌تری دارند. از عوارض جانبی معمول این درمان می‌توان به تغییرات موقت رنگدانه در پوست‌های تیره، تورم و پورپورای موقت اشاره کرد که معمولاً طی ۷ تا ۱۴ روز برطرف می‌شود.

نحوه عملکرد لیزر PDL تمام دستگاه‌های لیزر از یک اصل مشابه برای تولید انرژی استفاده می‌کنند؛ آن‌ها پرتو نوری متمرکز و پرانرژی با طول موج خاصی تولید می‌کنند. این طول موج مشخص می‌کند که نور لیزر تا چه عمق از پوست نفوذ کرده و چطور جذب خواهد شد. برای مثال، لیزر الکساندرایت که برای رفع موهای زائد به کار می‌رود، دارای طول موج ۷۵۵ نانومتر است که بیشتر به رنگدانه‌های ملانین موجود در فولیکول‌های مو جذب می‌شود. این انرژی به گرما تبدیل شده و فولیکول مو از بین می‌رود.

در لیزر PDL، پرتو زرد رنگ با طول موج ۵۷۷-۵۹۵ نانومتر تولید می‌شود که به طور خاص به هموگلوبین موجود در ضایعات عروقی جذب می‌شود. این انرژی نوری جذب شده باعث تخریب عروق خونی موجود در ضایعه خواهد شد.

پرتو لیزر PDL می‌تواند به عمق کافی در پوست نفوذ کند تا به عروق خونی برسد، در حالی که به لایه‌های زیرین پوست آسیبی وارد نمی‌کند. از آنجایی که لیزر فقط به هموگلوبین در ضایعات عروقی اثر می‌کند، بافت‌های اطراف و دیواره‌های عروق آسیب نخواهند دید و عوارضی چون خونریزی یا آسیب‌های بافتی به حداقل می‌رسد. در مقایسه با سایر روش‌های لیزری، لیزر PDL کمترین احتمال ایجاد زخم را دارد.

کاربردهاى PDL

در حال حاضر، لیزر PDL به عنوان یکی از مؤثرترین و پیشرفته‌ترین روش‌ها برای درمان انواع خال‌های عروقی مادرزادی و اکتسابی، از جمله خال لکه شرابی، همانژیوم مویرگی و تلانژکتازی‌های پا و صورت شناخته می‌شود. بسته به نوع و اندازه ضایعه، معمولاً به ۱ تا ۳ جلسه درمان با فاصله ۴ تا ۶ هفته نیاز است. پس از درمان با لیزر، پوست ممکن است موقتاً کمی رنگ پریده شود و لکه‌های قرمز ریز در سطح پوست ظاهر گردد. این لکه‌ها ناشی از خونریزی‌های کوچک زیر پوستی به دلیل تخریب رگ‌های سطحی هستند که طی یک هفته به طور طبیعی از بین می‌روند.

یکی دیگر از کاربردهای برجسته لیزر PDL، درمان کلوئید یا گوشت اضافه و جای زخم‌های قدیمی است. روش‌های درمانی پیشین مانند جراحی یا تزریق آمپول‌های کورتون به دردی شدید و عوارض جانبی منجر می‌شدند، اما امروزه لیزر PDL به عنوان یک راهکار بی‌خطر و کارآمد برای درمان این ضایعات شناخته می‌شود.

آکنه و جوش‌های مقاوم به درمان از دیگر مشکلات شایعی است که بسیاری از نوجوانان و جوانان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. لیزر PDL در درمان جوش‌های قرمز و ملتهب صورت و بدن نتایج قابل توجهی به همراه دارد. اثر این درمان موقت است و ممکن است نیاز به تکرار آن همراه با داروهای تجویزی باشد. با این حال، لیزر PDL در مقایسه با روش‌های دیگر، درمان سریع‌تری ارائه می‌دهد، زیرا اثر آن در عرض چند روز نمایان می‌شود در حالی که سایر درمان‌ها ممکن است ۳ تا ۴ هفته زمان ببرد تا نتایج آن‌ها ظاهر شود.

علاوه بر این، لیزر PDL برای درمان مشکلات پوستی دیگری چون پسوریازیس، روزاسه، وریدهای سطحی پا، زگیل و بسیاری از بیماری‌های پوستی دیگر نیز کاربرد فراوان دارد و به عنوان یک روش درمانی همه‌جانبه در پوست شناخته می‌شود.

عوارض لیزر PDL

درد: به طور معمول پس از انجام درمان با لیزر PDL، احساس درد نخواهید داشت. با این حال، در طول درمان ممکن است کمی احساس ناراحتی یا درد خفیفی را تجربه کنید. اگر این درد برای شما قابل تحمل نباشد، استفاده از کرم‌های بی‌حسی موضعی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

واکنش‌های پوستی: پس از درمان، بسیاری از بیماران با واکنش‌های پوستی موقت و مختصر مواجه می‌شوند که شامل کبودی، سفید شدن یا پوسته‌پوسته شدن ناحیه درمانی است. این تغییرات معمولاً نشانه‌ای از تأثیر مؤثر لیزر هستند و به سرعت رفع می‌شوند.

حساسیت به نور: پس از درمان لیزر PDL، پوست شما به مدت حدود ۶ ماه ممکن است حساس‌تر به نور خورشید شود و مستعد آفتاب‌سوختگی باشد. بنابراین، استفاده از کرم ضدآفتاب، کلاه و عینک آفتابی برای محافظت از ناحیه درمان شده در برابر نور خورشید ضروری است.

تغییر رنگ پوست: در حدود ۳٪ از بیماران ممکن است تغییراتی در رنگدانه‌های پوست مشاهده شود. این تغییرات می‌تواند به شکل لکه‌های روشن (هیپوپیگمانتاسیون) یا لکه‌های تیره (هیپرپیگمانتاسیون) ظاهر شوند. لکه‌های تیره بیشتر در افرادی با پوست تیره دیده می‌شود و معمولاً تا ۶ ماه بعد به تدریج کم‌رنگ و از بین می‌روند. لکه‌های روشن نیز ممکن است در حدود ۱٪ از بیماران رخ دهند که ممکن است دائمی باشند.

زخم: لیزر PDL در حدود ۱٪ از موارد می‌تواند منجر به ایجاد زخم شود. این زخم‌ها عمدتاً در نواحی صورت نادر هستند و بیشتر در نواحی اطراف قوزک پا مشاهده می‌شوند.

تعداد و فواصل جلسات لیزر PDL

برای درمان ضایعات عروقی پوست با استفاده از لیزر PDL، معمولاً نیاز به ۳ تا ۱۰ جلسه درمانی است. تعداد دقیق جلسات به شرایط فرد بستگی دارد و ممکن است بیشتر یا کمتر شود. فواصل بین جلسات نیز بر اساس نوع و شدت ضایعه متغیر است؛ برای مثال، در درمان خال‌های لکه شرابی فاصله بین جلسات حدود ۲ ماه و در درمان همانژیوم‌ها معمولاً ۳ تا ۴ هفته است.

لیزر نوری با شدت بالا (IPL)
این نوع لیزر دارای طول موجی بین ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ نانومتر است و برای درمان انواع مختلف ضایعات عروقی پوست مؤثر است. IPL به ویژه در درمان ضایعاتی مانند خال لکه شرابی (Port Wine Stain)، همانژیوم و تلانژکتازی کاربرد دارد، به خصوص در مواردی که عروق کوچک تحت تأثیر قرار دارند. عوارض جانبی احتمالی این روش شامل قرمزی و پورپورای موقت است.

لیزر Nd:YAG
لیزر Nd:YAG یکی از روش‌های مؤثر در درمان واریس و تلانژکتازی‌های عروقی است. در این لیزر، “ND” به معنای نئودیمیوم و “YAG” به معنی ایتریوم گارنت آلومینیوم است. یون نئودیمیوم فعالیت لیزری را درون کریستال فعال می‌کند. این لیزر با طول موج ۱۰۶۴ نانومتر قادر است به لایه‌های عمیق‌تری از پوست نفوذ کند و تأثیر درمانی چشم‌گیری به جا بگذارد. اشعه این لیزر بیشتر در محدوده مادون قرمز قرار دارد و به عمق بیشتری از پوست نفوذ می‌کند.

این روش برای درمان ضایعات عروقی مانند واریس و تلانژکتازی بسیار مؤثر است، به طوری که بسیاری از این ضایعات پس از درمان به سرعت محو یا کمرنگ می‌شوند. در صورت عدم از بین رفتن کامل تلانژکتازی، این ضایعات طی چند هفته پس از درمان به تدریج کمرنگ می‌شوند. همچنین، آنژیوم‌های گیلاسی (خال‌های بنفش) بعد از لیزر، تغییر رنگ می‌دهند و به تدریج کوچک و کم‌رنگ می‌شوند.

لیزر Nd:YAG با طول موج ۱۰۶۴ نانومتر، به دلیل جذب کمتر اشعه در ملانین، مناسب برای درمان ضایعات عروقی در انواع مختلف پوست (نوع ۱ تا ۶) حتی پوست‌های برنزه است. این لیزر به دلیل نفوذ عمیق‌تر در پوست، قادر است ضایعات عروقی سطحی صورت و حتی ضایعات عروقی واریسی روی پاها را نیز درمان کند. لازم به ذکر است که تشخیص دقیق نوع و ضخامت رگ‌ها توسط پزشک متخصص پوست برای استفاده مؤثر از این لیزر ضروری است.

هزینه درمان واریس و ضایعات عروقى با لیزر

هزینه درمان و رفع ضایعات عروقی مانند واریس با استفاده از لیزر به عوامل مختلفی وابسته است و این هزینه بر اساس مجموعه‌ای از پارامترها محاسبه می‌شود. از جمله مهم‌ترین این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نوع دستگاه لیزر مورد استفاده (مانند PDL یا Nd:YAG) و کیفیت آن
• تجهیزات موجود در کلینیک
• تجربه و مهارت پزشک متخصص که اقدام به انجام درمان می‌کند
• تعداد جلسات مورد نیاز برای درمان
• اندازه و وسعت ضایعه عروقی

با توجه به این متغیرها، نمی‌توان بدون مراجعه حضوری و مشاوره دقیق، مبلغ مشخصی برای هزینه درمان تعیین کرد. معمولاً در جلسه مشاوره، برآورد تقریبی هزینه درمان به بیمار اعلام می‌شود.

توصیه‌های پیش از انجام لیزر:

1. در صورت بارداری، پیش از شروع درمان، پزشک خود را مطلع کنید.
2. اگر سابقه تبخال در ناحیه‌ای که قصد درمان آن را دارید دارید، این موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.
3. از دو ماه قبل از درمان و تا مدت چند ماه پس از آن، از قرار گرفتن در معرض آفتاب و استفاده از سولاریوم خودداری کنید.
4. قبل از انجام لیزر، محل درمان را از هرگونه کرم یا مواد آرایشی پاک کنید و به خوبی بشویید.
5. پس از لیزر، استفاده از ضدآفتاب مناسب بسیار مهم است.
6. اگر سابقه ایجاد لکه‌های پوستی یا کلوئید (گوشت اضافه) پس از جراحی، سوختگی، بریدگی یا لیزر دارید، حتماً این موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.

دوره نقاهت لیزرهاى عروقى
درمان با لیزرهای عروقی هیچ‌گونه دوره نقاهت یا استراحت خاصی نیاز ندارد و فرد می‌تواند بلافاصله پس از درمان به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهد.